صبح كه از خواب بلند شدم؛ دنبال دكمه power مي گشتم تا خودمو روشن كنم. اي بابا بازم بايد Scan disk بشم. آخه ديشب بازهم درست Shut down نشدم. از تنبلي رختخواب كه ندارم. بالشت روي سرمه. سرم هم روی Keyboard. يه پام روی Case. يه دستم هم زير تنم گير كرده! Coverهام هم که اوون گوشه افتاده. بالاخره Windowsام اومد بالا.هر چي گوش ميدم؛ صدائي به گوشم نميرسه! آها؛ Speaker هام خاموشه. ساعت 6 عصره . هيچ كس هم که خونه نيست. Cover از Skin جدید خودم خوشم نمیاد. Default Skin می کنم. تو آینه به Monitorام نگاه می کنم. به نظرم میاد که مدلش خیلی قدیمی شده! تازه صفحش هم اصلا  تخت نیست. بعد میرم توی حیاط. دكمه Esc رو فشار ميدم تا در كوچه باز بشه. بعد هم در خونه رو Close ميكنم. و با برنامه Pc Lock  روش يه Pasword ميزارم كه ميدونم خودم هم يادم نمي مونه.
اي بابا باز هم بايد از اين كوچه طولانی رد بشم. از منوی Start , Windows Media Player 9 رو باز میکنم. دیروز یه آهنگ جدید و دانلود کردم. Play می کنم  System توپ توپ نمی خوام, جدیدترین نسخه مسنجر و نمی خوام, emailای با 5GB فضا رو نمی خوام, از مسنجر یه آیدی تازه نمی خوام, اون که میگه اهل چت کردنه, نمی خوام, من فقط می خوام آیدی تو رو داشته باشم, واسه این نه accept  نمی خوام, نه نمی خوام. من آیدی تو رو می خوام, تنها آیدی توی add listام تویی, اونا رو نمی خوام. بی تو از Yahoo من هیچی نمی خوام, کارت اینترنت Free نمی خوام, off send to all رو نمی خوام, آره, اماpm  کسی رو جز تو نمی خوام, دوست دارم چت کردنو ولیییی جز تو از کسی pm می خوام. یکی پرسید اگه آیدیشو نداد, حتی این خیال زشت و نمی خوام. من آیدی تو رو می خوام, تنها id توی add listام تویی, اونا رو نمی خوام))!  چند دفعه دكمه Page Up رو كه ميزنم؛ ميرسم به سر كوچه.
اين همه تاكسي؛ يكيش واي نميسته. دنبال Mouse مي گردم تا به زور يكيشونو نگه دارم. كه همين لحظه؛ يكيشون ميزنه رو ترمز. Enter ميزنم و سوار ميشم. راننده جواد يساري گذاشته و تو حال خودشه. راننده ميگه: كجا ميري؟ ميگم اين آدرس به مسیرتون می خوره؟ G:/Music/Shadmehr/Yas.mp3. راننده ميگه: چي ميگي تو؟!
تو راه یه آقایی سوار میشه که با خانومش با یه زبون خاص حرف میزنه. بهش ميگم: آقا ميشه Alt + Shift  بزني تا Language ات عوض بشه. تا ما هم بفهمیم که شما چی میگین؟! اوون هم یه نگاه غضبناک به من میندازه و هیچی نمیگه. من هم حساب کار میاد دستم و ساکت میشم. مي رسيم به چهارراه امام. کرایه رو میدم و پیاده میشم.
توی خیابونو که نگاه می کنم, پر آدم های جور واجوره. اون هم با format های مختلف, از JPG گرفته تا EXE و SCR. اون هم با حجم های مختلف: چاق و لاغر, بلند قد و کوتاه قد, از چند Kb ای  گرفته تا چند Gb ای! من نمی دونم پدر و مادرها این همه بچه رو از اینترنت Download کردن برای چی!؟ مگه نمی بینن الان افزایش جمعیت چه مشکلاتی رو توی جامعه به وجود آورده؟ مگه نمی دونن که: (بچه کم تر= زندگی بهتر= ارث بیشتر برای بچه ها!) البته همش تقصیر این کارت های اینترنت high speed که دقیقا مثل سزارین که کار زایمان و راحت کرده, این کارت ها هم کارDownload  کردنو راحت کردن! که این میوون پدر و مادر هایی که روی PC شوون  ویروس یاب نصب نکردن, همراه Download بچه هاشون از اینترنت, تعداد زیادی ویروس هم Download می کنن. به خاطر همینه که توی جامعه میوون آدم ها ویروس های زیادی با ظاهری عادی یعنی با format های  قلابی پیدا میشن. که به راحتی شناخته نمیشن. و فقط با ویروس های قوی و اوون هم با دقت زيادي شناخته ميشن.
میرم نونوایی و 200 تومن میدم. 100 تومن نون میگیرم و بقیش هم Account میگیرم! Tab  می زنم و میرم اون بر خیابون. وارد پاساژ میشم. دوست دارم F2 بزنم و اسم پاسا|ژ و به پاساژ بیکاره ها تغییر بدم. آخه اینجا کسی کاری جز دید زدن نداره. از دید زدن ویترین مغازه ها تا دید زدن ….. 
دكمه End رو مي زنم؛ ميرسم به ته پاساژ. دکمه Enter ميزنم و وارد کتابفروشی ميشم. یه کتاب رو میزه که تو چشم میزنه. بازش می کنم, صفحه اول رو باز می کنم, نوشته: تقدیم به او که می داند دوستش می دارم. فصل اول رو میارم. نوشته: (( کاشکی من  monitor ات بودم تاهمیشه روبروت, رخ به رخت می نشستم. تا دیگه این قدر دلم برات تنگ نمیشد. کاشکی که keyboard ات  بودم, تا همیشه زیر انگشتات بودم. کاشکی که headset ات  بودم تا همیشه در گوشت بودم. کاشکی که voice ات  بودم, تا همیشه روی لبات بودم. کاشکی که mouse ات  بودم, تا همیشه توی مشتت بودم. کاشکی که password ات  بودم تا همیشه توی فکرت بودم. کاشکی computer ات  بودم تا همیشه عاشقم بودی))! به صاحب مغازه ميگم: آقا كتاب بوف كور صادق هدايت رو ميخوام. بهم ميده. راست كليك مي كنم؛ بعد هم Open . دنبال فايل Read me مي گردم تا مشخصاتشو بخوونم. با Page Up و Page Down صفحه ها رو جلو و عقب مي كنم. آخرش هم ميگم: آقا اين Filter گذاري شده؛ من نمي خوام. ميگه: يعني چي؟ ميگم: يعني اينكه سانسور شده. Esc ميزنم و خارج ميشم. بعد هم دكمه Home رو فشا ر ميدم: ميرسم به در پاساژ. اه؛ يه دفعه؛ يكي از پسرهای همکلاسیم رو مي بينم. فورا راست كليك ميكنم؛ بعد هم  ,save picture As ….. يه پنجره باز ميشه و مي پرسه كجا عكسشو save كنم. بهش   Addressميدم: D:\Picture\Classmate\Girls\15.jpg همين كه ميام دكمه save رو بزنم كه يك دفعه, چشمتوون روز بد نبينه. يكي از مسول های حراست دانشکدمون رو اون بر خیابون ميبينم. احساس مي كنم كه هنگ كردم. احساس می کنم که Ram  ام  full شده. Cpu ام  داغ كرده. Hard ام  نيم سوز شده.    Fan هام  كار نمي كنند. Vega Card ام  فقط رنگ قرمز و support مي كنه. فورا Alt + Ctrl +Delete ميزنم. ليست برنامه ها مياد. روي اسم طرف, Task End  ميزنم؛ يه پنجره ديگه باز ميشه؛ دوباره End Task ميزنم. أخيش راحت شدم. حالا با مسول حراست چي كار كنم؟ قبل از اينكه منو ببينه رو خودم راست كليك مي كنم. به خودم ميگم: كاشكي Invisible اوومده بودم بيرون. ميرم قسمت Properties و گزينه hidden رو تيك ميزنم. و بعد هم ok مي كنم. دارم فكر ميكنم اگه طرف حرفه اي باشه و Show All Files  كنه چي؟ احساس ميكنم كه به Help احتياج دارم. فورا F1 ميزنم. نوشته: قبل از اينكه رديابي بشي؛ Dis Connect كن. و بعد هم تو دلت! ۱۰ دفعه بگو: من خرم!!!!! من هم dc ميكنم. بعد هم…..!
آخرش هم از منوي Start گزينهShut Down  رو ميزنم. و بعد هم ok. قبل از اينكه Shut Down  بشم, چندتا نکته رو بگم: همیشه ویروس یابتون رو Update نگه دارین. و هر ماه حداقل یه دفعه Memory تون رو Scan كنيد. تا مختوون مثل من Error نده.